Powrót do DESA.PL
107 of Liczba obiektów: 108
107
Jan Piotr Norblin de la Gourdaine | Przekupień trucizny na szczury (większy), 1781
Estymacja:
1,400 zł - 1,800 zł
Pominięte
Aukcja na żywo
Grafika Artystyczna. Sztuka Dawna
Wymiary
12 x 6 cm (w świetle passe-partout)
Kategoria
Opis
akwaforta, sucha igła/papier, 12 x 6 cm (w świetle passe-partout), stan II/II

Opłaty:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 20%.


Jan Piotr Norblin z pochodzenia Francuz, malarz, rysownik i grafik, którego działalność na terenie Polski przypada na lata 1774 – 1804. Od momentu przybycia do Warszawy związany był z mecenatem rodziny Czartoryskich. Sprowadzony do kraju przez księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego, początkowo jako nauczyciel rysunku dla jego dzieci, z czasem stał się nadwornym malarzem rodziny, realizując dla nich różnorodne zlecenia (dekoracje ścienne, obrazy sztalugowe). Związany z Pałacem Błękitnym w Warszawie, w późniejszym okresie majątkiem w Puławach. W jego twórczości dominują sceny mitologiczne i fetes galantes, inspirowane malarstwem Watteau i Fragonarda. Norblin był również rytownikiem. Znanych jest 94 płyt, przeważnie akwafort, przebija się w nich silnie wpływ Rembrandta. Przeważają sceny historyczne (Powołanie Przemysława na króla, Ofiarowanie korony Piastowi), portrety, typy polskie, studia głów i popiersi, krajobrazy wiejskie i kompozycje (Wynalezienie rysunku). Artysta wykształcił w Polsce grupę uczniów, tak jak on przede wszystkim wybitych autorów scen rodzajowych, spośród których najważniejsi to Aleksander Orłowski, Michał Płoński i Jan Rustem.

Description:
The seller of rat-poison (the bigger version), 1781
etching, drypoint/paper, 12 x 6 cm (dimensions in passe-partout window); stan II/II

Additional Charge Details
- In addition to the hammer price, the successful bidder agrees to pay us a buyer's premium on the hammer price of each lot sold. On all lots we charge 20 % of the hammer price.

Stan zachowania
oprawiona w passe-partout
Technika
akwaforta, sucha igła/papier
Literatura
Hillemacher 25; Smolik 39; Franke 28