407
Zhang Huan (1966) | "Shanghai Family Tree" - 9 części, 2001
Estymacja:
400,000 zł - 600,000 zł
Sprzedane
440,000 zł
Aukcja na żywo
Grażyna Kulczyk Collection. Powiększenie
Artysta
Zhang Huan (1966)
Wymiary
101 x 152 x 4 cm (wymiary każdej pracy)
Kategoria
Opis
C-Print/papier fotograficzny, dibond, plexi, 101 x 152 x 4 cm (wymiary każdej pracy), na odwrociu nalepka z opisem pracy
ed. 5/8
Opłaty:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 20%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Zhang Huan współtworzył historię sztuk performatywnych obok artystów i artystek starszego pokolenia, takich jak Joseph Beuys, Marina Abramovic i Chris Burden. Jego odważne, czasem drastyczne i kontrowersyjne działania przyczyniły się do międzynarodowego rozpoznania chińskiej sceny performansu w latach 90. XX wieku. Wtedy to m.in. przemienił się w żywy lep na muchy, pokryty wyłącznie rybim olejem i miodem, unieruchomiony na 60 minut w starym, zniszczonym szalecie w East Village. To on także, podczas performansu w Whitney Museum, wystąpił w stroju z surowego mięsa ukształtowanego w muskuły superbohatera, wpisując się tym gestem w długą historię reprezentacji jedzenia odzwierzęcego w sztuce, jeszcze przed wprowadzeniem tego wątku do popkultury przez Lady Gagę.
Zarówno działania performatywne, jak i późniejsze prace malarskie, rzeźbiarskie i fotograficzne Zhang Huana łączy osobista tematyka. Artysta w swojej pracy łączy wspomnienia z Chin z doświadczeniami życia w Stanach Zjednoczonych. Opowiada – m.in. w prezentowanej na aukcji pracy – o mierzeniu się z problemami tożsamościowymi osoby żyjącej pomiędzy dwoma krajami i dwiema bardzo odmiennymi kulturami, o zawieszeniu pomiędzy konsumpcyjnym Zachodem a tradycyjnym i konserwatywnym wschodem, o swobodzie i posłuszeństwie, ale i zmaganiach jednostki z wszelakim dziedzictwem.
„Shanghai Family Tree” to praca, która nawiązuje do poprzedniej, jednej z najbardziej znanych serii fotograficznych Huana – „Family Tree” („Drzewo genealogiczne”). Oba projekty powstały dwa lata po przeprowadzce artysty do Nowego Jorku. Do ich wykonania Zhang Huan zatrudnił kaligrafów, którzy stopniowo zapełniali jego twarz chińskimi słowami. Było to kombinacja znanych mu nazwisk, zapis osobistych historii, wyuczonych opowieści i przypadkowych myśli. Kaligrafowie używali również słów ze starej chińskiej praktyki mapowania osobowości i przepowiadania przyszłości na podstawie rysów twarzy. „Family Tree” miało reprezentować rodowód artysty, który wychował się na chińskiej prowincji. Ale zamiast wyjaśniać charakter i los Zhang Huana te tradycyjne znaki dywinacyjne ostatecznie zaczęły przesłaniać jego tożsamość pod gęstą warstwą narodowo uwarunkowanych odniesień. Ostatecznie zupełnie czarna twarz stała się alegorią tego, jak kultura może całkowicie podporządkować sobie jednostkę i przysłonić jej tożsamość.
„Drzewo genealogiczne Shangaju” jest kontynuacją tej myśli. Na zdjęciu obok artysty stoi kobieta i mężczyzna, a wraz z postępem pokrycia ich twarzy chińskimi słowami z tła zaczyna wyłaniać się miasto – symbol represji i dominacji. Jednocześnie przez statyczne i sztywne pozy modeli, ustawionych nienaturalnie jak w zaaranżowanych rodzinnych fotografiach studyjnych, podkreślony jest paradoks niewystarczalności języka w komunikacji międzyludzkiej.
Artysta przywołał te dzieła jeszcze raz w 2015 podczas wystawy „15 rooms” w MoMie. Tam performens Zhanga – wystawiany obok prac Mariny Abramovic, Bruce’a Naumana i Yoko Ono – był wykonywany na żywo, już nie na samym autorze, ale na modelach i modelkach.
Inspiracją do tych działań najprawdopodobniej była praca innego chińskiego artysty, Qiu Zhijie. „Writing the ‘Orchid Pavilion Preface’ One Thousand Times” z 1986 została stworzona przy użyciu pędzla i tuszu, którym artysta stopniowo pokrywał kawałek papieru starożytnymi tekstami przypisywanymi Wangowi Xinshi (303-361 n.e.), aż nośnik stał się zupełnie czarny.
Działania performatywne Zhang Huana były zawsze starannie dokumentowane, a z czasem – tak jak stało się to w przypadku prezentowanych na aukcji prac artysty – stawały się wyłącznie przygotowaniem do wykonania serii zdjęć – ostatecznego „produktu”. Z czasem w jego twórczości zaczęły pojawiać się także malarstwo, wielkoformatowe rzeźby nawiązujące m.in. do przejścia Huana na buddyzm, a nawet tworzone do sztuki teatralnej scenografie, w których twórca – wciąż zawieszony między Chinami a Stanami Zjednoczonymi – podejmuje tematy tożsamości: narodowej, kulturowej i duchowej jednostki.
Description:
"Shanghai Family Tree" - 9 parts, 2001
C-Print/photographic paper, dibond, plexi, 101 x 152 x 4 cm (dimensions of each); , on the reverse a label with the description of the work
ed. 5/8,
Additional Charge Details
- In addition to the hammer price, the successful bidder agrees to pay us a buyer's premium on the hammer price of each lot sold. On all lots we charge 20 % of the hammer price.
- To this lot we apply 'artist's resale right' ('droit de suite') fee. Royalties are calculated using a sliding scale of percentages of the hammer price.
ed. 5/8
Opłaty:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 20%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Zhang Huan współtworzył historię sztuk performatywnych obok artystów i artystek starszego pokolenia, takich jak Joseph Beuys, Marina Abramovic i Chris Burden. Jego odważne, czasem drastyczne i kontrowersyjne działania przyczyniły się do międzynarodowego rozpoznania chińskiej sceny performansu w latach 90. XX wieku. Wtedy to m.in. przemienił się w żywy lep na muchy, pokryty wyłącznie rybim olejem i miodem, unieruchomiony na 60 minut w starym, zniszczonym szalecie w East Village. To on także, podczas performansu w Whitney Museum, wystąpił w stroju z surowego mięsa ukształtowanego w muskuły superbohatera, wpisując się tym gestem w długą historię reprezentacji jedzenia odzwierzęcego w sztuce, jeszcze przed wprowadzeniem tego wątku do popkultury przez Lady Gagę.
Zarówno działania performatywne, jak i późniejsze prace malarskie, rzeźbiarskie i fotograficzne Zhang Huana łączy osobista tematyka. Artysta w swojej pracy łączy wspomnienia z Chin z doświadczeniami życia w Stanach Zjednoczonych. Opowiada – m.in. w prezentowanej na aukcji pracy – o mierzeniu się z problemami tożsamościowymi osoby żyjącej pomiędzy dwoma krajami i dwiema bardzo odmiennymi kulturami, o zawieszeniu pomiędzy konsumpcyjnym Zachodem a tradycyjnym i konserwatywnym wschodem, o swobodzie i posłuszeństwie, ale i zmaganiach jednostki z wszelakim dziedzictwem.
„Shanghai Family Tree” to praca, która nawiązuje do poprzedniej, jednej z najbardziej znanych serii fotograficznych Huana – „Family Tree” („Drzewo genealogiczne”). Oba projekty powstały dwa lata po przeprowadzce artysty do Nowego Jorku. Do ich wykonania Zhang Huan zatrudnił kaligrafów, którzy stopniowo zapełniali jego twarz chińskimi słowami. Było to kombinacja znanych mu nazwisk, zapis osobistych historii, wyuczonych opowieści i przypadkowych myśli. Kaligrafowie używali również słów ze starej chińskiej praktyki mapowania osobowości i przepowiadania przyszłości na podstawie rysów twarzy. „Family Tree” miało reprezentować rodowód artysty, który wychował się na chińskiej prowincji. Ale zamiast wyjaśniać charakter i los Zhang Huana te tradycyjne znaki dywinacyjne ostatecznie zaczęły przesłaniać jego tożsamość pod gęstą warstwą narodowo uwarunkowanych odniesień. Ostatecznie zupełnie czarna twarz stała się alegorią tego, jak kultura może całkowicie podporządkować sobie jednostkę i przysłonić jej tożsamość.
„Drzewo genealogiczne Shangaju” jest kontynuacją tej myśli. Na zdjęciu obok artysty stoi kobieta i mężczyzna, a wraz z postępem pokrycia ich twarzy chińskimi słowami z tła zaczyna wyłaniać się miasto – symbol represji i dominacji. Jednocześnie przez statyczne i sztywne pozy modeli, ustawionych nienaturalnie jak w zaaranżowanych rodzinnych fotografiach studyjnych, podkreślony jest paradoks niewystarczalności języka w komunikacji międzyludzkiej.
Artysta przywołał te dzieła jeszcze raz w 2015 podczas wystawy „15 rooms” w MoMie. Tam performens Zhanga – wystawiany obok prac Mariny Abramovic, Bruce’a Naumana i Yoko Ono – był wykonywany na żywo, już nie na samym autorze, ale na modelach i modelkach.
Inspiracją do tych działań najprawdopodobniej była praca innego chińskiego artysty, Qiu Zhijie. „Writing the ‘Orchid Pavilion Preface’ One Thousand Times” z 1986 została stworzona przy użyciu pędzla i tuszu, którym artysta stopniowo pokrywał kawałek papieru starożytnymi tekstami przypisywanymi Wangowi Xinshi (303-361 n.e.), aż nośnik stał się zupełnie czarny.
Działania performatywne Zhang Huana były zawsze starannie dokumentowane, a z czasem – tak jak stało się to w przypadku prezentowanych na aukcji prac artysty – stawały się wyłącznie przygotowaniem do wykonania serii zdjęć – ostatecznego „produktu”. Z czasem w jego twórczości zaczęły pojawiać się także malarstwo, wielkoformatowe rzeźby nawiązujące m.in. do przejścia Huana na buddyzm, a nawet tworzone do sztuki teatralnej scenografie, w których twórca – wciąż zawieszony między Chinami a Stanami Zjednoczonymi – podejmuje tematy tożsamości: narodowej, kulturowej i duchowej jednostki.
Description:
"Shanghai Family Tree" - 9 parts, 2001
C-Print/photographic paper, dibond, plexi, 101 x 152 x 4 cm (dimensions of each); , on the reverse a label with the description of the work
ed. 5/8,
Additional Charge Details
- In addition to the hammer price, the successful bidder agrees to pay us a buyer's premium on the hammer price of each lot sold. On all lots we charge 20 % of the hammer price.
- To this lot we apply 'artist's resale right' ('droit de suite') fee. Royalties are calculated using a sliding scale of percentages of the hammer price.
Technika
C-Print/papier fotograficzny, dibond, plexi
Literatura
Tożsamość: fotografia w kolekcji Grażyny Kulczyk, katalog wystawy, (red.) Halina Oszmiańska, Art Stations, Poznań 2011
Wystawiany
Zhang Huan, Sherman Galleries, Sydney, 2006; „Body Language. Contemporary Chinese Photography, National Gallery of Victoria, Melbourne, 14.03-18.05.2008; „Tożsamość: fotografia w kolekcji Grażyny Kulczyk", Art Stations, Poznań 3.02-16.03.2011